ارزیابی روشهای ژئوفیزیکی در شناسایی گسلهای پنهان کواترنری واقع در رسوبات آبرفتی (مطالعه موردی: بوستان چیتگر)
دوره 5، شماره 2، تابستان 1398، صفحه 163-183
https://doi.org/10.22034/irqua.2019.702277
عباس علیان نژادی، سید رضا مهرنیا، سلیمه کیمیاگر، حبیب رحیمی، نسرین صدرمحمدی
چکیده در این تحقیق برای تشخیص گسلهای پنهان کواترنری در رسوبات آبرفتی واقع در جنوب غربی بوستان جنگلی چیتگر (منطقه 22 تهران)، از روشهای ژئوفیزیکی رادار نفوذی به زمین (GPR) و ژئوالکتریک استفاده شده است. با مطالعه پروفیل (GPR) مناطق دارای گسل شناسایی شدند. نتایج به دست آمده از 2 پروفیل ژئوالکتریک، حاکی از وجود دو زون با مقاومت الکتریکی پایین و مقاومت الکتریکی بالا در کنار یکدیگر است. افت مقاومت الکتریکی در رسوبات منطقه میتواند در ارتباط با عواملی مانند وجود سنگهای هوازده نشده، هوا در داخل رسوبات، دانه ریز بودن رسوبات و با جنگلی بودن منطقه مورد مطالعه به علت آبیاری درختان و نفوذ آب باران در زیرزمین باشد. مقاومت الکتریکی بالا نشان دهنده خردشدگی سنگها در اثر فعالیت گسلها، رسوبات دانه درشت و خشک است. نتایج حاصل از روشهای مورد استفاده در این تحقیق نشان دهنده، وجود یک زون گسلی با طول تقریبی 140 متر است. با توجه به روندهای ساختاری اغلب گسلهای شناسایی شده، ادامه داشتن امتداد گسلها به سمت قسمتهای بالایی بوستان چیتگر بسیار محتمل است. با توجه به پتانسیل لرزهخیزی و احتمال آسیبپذیری سازههای مسکونی بویژه در شمال و شمال غربی منطقه مورد مطالعه، نتایج این تحقیق حائز اهمیت است. استفاده از آن برای تحلیل مخاطرات زمینساختی و ارتقای کیفی نقشههای موضوعی توصیه میگردد.
