بررسی تغییرات اقلیمی در توالی رسوبات تالاب هورالعظیم و تعیین نرخ رسوبگذاری با استفاده از مغزه های رسوبی
دوره 10، 3 و 4، اسفند 1403، صفحه 461-472
https://doi.org/10.22034/irqua.2026.2072242.1057
سیده مرضیه موسویان، جواد درویشی خاتونی
چکیده تالاب هورالعظیم به عنوان یکی از مهمترین تالابهای مرزی ایران و عراق، از نظر زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی اهمیت بالایی دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تغییرات اقلیمی و تعیین نرخ رسوبگذاری در تالاب هورالعظیم انجام شد. برای این منظور، سه مغزه رسوبی از سه ایستگاه در خروجی رودخانه ساهندی، سابله و نیسان برداشت شد. از مغزه ایستگاه شماره سه (رودخانه نیسان)، سه نمونه رسوبی جهت تعیین نرخ رسوبگذاری به روش کربن ۱۴ استفاده شد. همچنین آنالیز پالینولوژی (شناسایی گردههای گیاهی و هاگها) به منظور بررسی تغییرات پوشش گیاهی و شرایط آبوهوایی گذشته در مغزه شماره یک (رودخانه ساهندی) صورت گرفت. نتایج نشان داد که میانگین نرخ رسوبگذاری در هورالعظیم حدود ۰.۳ میلیمتر در سال است. تحلیل دادهها بیانگر وجود نوسانات اقلیمی در مقیاسهای کوتاهمدت و بلندمدت بوده که بر پوشش گیاهی و شرایط هیدرولوژیک تالاب اثرگذار بوده است. بررسی های گرده شناسی و توالی رسوبات در مغزه های برداشت شده نشان دهنده تغییرات اقلیمی از حدوده ۱۵۰۰ سال پیش تا به امروز، از آب و هوای گرم و مرطوب به گرم و خشک تغییر کرده است. این تغییرات عمدتاً تحت تأثیر عوامل طبیعی همچون بارش، خشکسالی و نیز دخالتهای انسانی مانند سدسازی و بهرهبرداریهای کشاورزی و نفتی قرار داشتهاند.
اقلیم و محیطهای دیرینه در توالی رسوبات بستر دریاچه چگارمان بر اساس مطالعات رسوب شناسی و ژئوشیمیایی در طول هولوسن پسین
دوره 9، 3 و 4، اسفند 1402، صفحه 291-314
https://doi.org/10.22034/irqua.2024.2024977.1023
حمیده نوروزپور، جواد درویشی خاتونی
چکیده بررسی تاریخچة رسوبگذاری و شناسایی دورههای خشک و مرطوب در طول دورة هولوسن پسین در دریاچه چگارمان در شمالشرق استان خوزستان موضوع پژوهش حاضر است. یک مغزة رسوبی با ژرفای 720 سانتیمتر از رسوبات زیر بستر دریاچه چگارمان با استفاده از مغزهگیر دستی برداشت و بررسی شد. با توجه به بررسیهای رسوبشناسی و تغییر رخسارههای رسوبی، هشت رخسارة رسوبی قابل تفکیک متعلق به محیطهای مخروطافکنهای و تالابی شناسایی شد. دستکم دو دورة پرآبی و یک دورة سرد و یک دوره گرم و خشک در طول هولوسن پسین (5000 سال گذشته) شناسایی شد. دورههای مرطوب از 1250 سال پیش و از 4000 تا 3100 سال پیش در یک دورة 900 ساله طول کشیده است. دوره سرد از 3100 تا 1250 سال پیش در یک دورة 1850 ساله و یک دوره گرم و خشک از 4300 تا 4500 سال پیش در یک دورة 200 ساله امتداد داشته است. با توجه به تغییر نوع رخسارههای رسوبی در دریاچه چگارمان، دوره خشک یکباره در منطقه ظاهر شده و به صورت تدریجی به پایان رسیدهاند و دورههای مرطوب بهتدریج شروع شده و ناگهان پایان پذیرفتهاند. دوره خشک نسبت به دورههای مرطوب با شدت بیشتر و مدت زمان کوتاهتر ظاهر شدهاند.
ارتباط تغییرات اقلیمی و افول تمدن شهر سوخته با بررسی نهشتههای بستر هامون
دوره 8، 3 و 4، اسفند 1401، صفحه 477-506
https://doi.org/10.22034/irqua.2023.2004059.1001
جواد درویشی خاتونی، صمد فتوحی، حسین نگارش، مقصود بیات
چکیده در این پژوهش به بررسی رسوبات بستر هامون و ارتباط شرایط آب و هوا با افول تمدن چند هزارساله منطقه در شهر سوخته پرداخته شده است. در این مطالعه اقدام به برداشت 3 مغزه رسوبی به صورت دست نخورده از رسوبات بستر دریاچه توسط مغزهگیر اوگر شد. با توجه به تغییر رخسارههای رسوبی از سطح به عمق و نتایج آنالیز دانه بندی و مورفوسکوپی، تفکیک محیطهای بادی، دریاچه ای و آبرفتی انجام گرفت و در نهایت جغرافیای عملکرد بادهای دیرینه و رسوبات بادی بازسازی گردید. با توجه نتایج سنسنجی حمزه و همکاران (2013)، وجود ذرات درشت ماسه بادی در اوایل تا اواسط هولوسن (8200 سال قبل) نشانگر وزش توفانهای شدید در حوضۀ است. توالی ماسه های بادی دانه ریز و بسیار ریز در عمق حدودی 5/2 نشان دهنده وجود بادهای مشابه با بادهای 120 روزه فعلی سیستان می باشد. دو دوره مهم خشک (8200 و 4500 سال پیش) در رسوبات هولوسن بستر هامون های هیرمند و صابوری شناسایی گردید که حاکی از خشک شدن و گسترش رسوبات بادی است. افول تمدن باستانی شهر سوخته، از نظر زمانی انطباق مناسبی با دوره خشک 4500 سال پیش، که حدود 500 تا 700 سال طول کشیده است، نشان می دهد.
