بررسی رابطه بین محیط تجمع سنگدانههای طبیعی کواترنر با مقاومت در برابر تخریب ناشی از تبلور نمک سولفات سدیم
دوره 3، شماره 2، تابستان 1396، صفحه 155-173
https://doi.org/10.22034/irqua.2017.701908
کاظم بهرامی، سید محمود فاطمی عقدا، علی نورزاد، مهدی تلخابلو
چکیده مقاومت سنگدانه ها در برابر تخریب ناشی از تبلور سولفات سدیم علاوه بر ویژگیهای سنگشناسی میتواند متاثر از محیط تجمع سنگدانه ها باشد. در این تحقیق دو محیط واریزهای و رودخانه ای در دو منطقه دماوند با سنگهای آتشفشانی و منطقه دیره با سنگهای آهکی مورد بررسی قرار گرفته است. انتخاب محیطهای مورد بررسی در هر منطقه به گونهای بوده است که هر دو محیط از نظر سنگشناسی شرایط مشابهی داشته باشند و تفاوت سنگشناسی در این محیطها ناچیز باشد. ویژگیهای تخلخل، درصد جذب آب، درصد سنگدانه های دارای ریزترک و مقاومت در برابر تبلور سولفات سدیم در نمونه های برداشت شده مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان میدهد که میزان تخلخل، درصد جذب آب و ریزترک در محیطهای رودخانهای نسبت به محیط واریزهای بسیار کمتر است که میتواند ناشی از فرایند حمل و سایش بیشر ذرات در محیطهای رودخانهای باشد. میزان افت وزنی آزمایش ساندنس در سنگدانه های برداشت شده از محیط رودخانهای کمتر از محیط واریزهای است. این تفاوت متاثر از اندازه ذرات نیز میباشد. در منطقه دیره برای سنگدانههای درشت میزان افت وزنی نمونههای رودخانهای حدود 5 درصد نمونه های واریزهای است در حالی که برای سنگدانه ای ریز (600 تا 300 میکرون) این تفاوت حدود 38 درصد است. این وضعیت در منطقه دماوند نیز وجود دارد اما به علت پایینتر بودن درصد ریزترک شدت اختلاف کمتر است بهگونهای که سنگدانههای رودخانهای درشت حدود 21 درصد و سنگدانههای ریز حدود 65 درصد میزان افت وزنی سنگدانه های واریزهای است.
