تحلیلی بر فرگشت محیطی در محوطه قلعهبن شهرستان بابل استان مازندران
دوره 7، 3 و 4، اسفند 1400، صفحه 340-369
https://doi.org/10.22034/irqua.2022.702439
مجتبی صفری، حمید نظری، حسن فاضلی نشلی، الهه رحیمی، مینا مدیحی، حسن افشاری، نرجس حیدری
چکیده زیست محیط تأثیر مهمی در زندگی انسان پیش از تاریخ داشته است ، وی با توجه به پتانسیل زیست محیط، مکان مناسب برای سکونت خویش را برمیگزید. انسانها هنوز به پیشرفتهای تکنولوژیکی برای تغییرات جدی زیست محیطی آگاه نبودند و یکی از مهمترین دلایل انتخاب سکونتگاه، دسترسی به آب شیرین بوده است. این عامل مهم برای انتخاب، در مواردی باعث انحلال میشد. برای مثال خشکسالی های پیدرپی منجر به ترک سکونتگاه و فروپاشی استقرار شده و در موارد دیگر با تغییر جهت رودخانه و سیلاب های ناشی از آن، برخی استقرارها به کلی متروک یا دارای وقفه فرهنگی شدهاند. محوطه قلعهبن یکی از محوطه هایی است که به دلیل رسوبات سیلابی دارای وقفه فرهنگی شده است، با توجه به نتایج به دست آمده از کاوش این محوطه، در ترانشههای Q-31 وX-35 ، لایه های سیلابی فاقد بقایای فرهنگی به ضخامت نزدیک به یک متر شناسایی گردید که حاکی از یک وقفه در این محوطه است. دلیل این ناهنجاری زیستمحیطی را میتوان در رخداد پارینه لرزه در ترانشهQ-31 دانست که پس از آن سراسر محوطه قلعه بن با نهشته های سیلابی پوشیده شده است. بر پایه گاهنگاری به روش کربن14 در محوطه قلعه بن آخرین لایه استقراری پیش از متروک شدن(1613-1508پیش از میلاد) برآورد میگردد.
