دو فصلنامه کواترنری ایران

چکیده این مطالعه، بر روی تنوع بیولوژیکی نانوپلانکتون‌های آهکی از آبهای پنج ناحیه خلیج فارس، از غرب و جنوب جزیره هرمز، جنوب جزیره مرجانی کیش، لاوان و سواحل بوشهر دربازه­های زمانی متفاوت، طی چند سال انجام شده­است. در این تحقیق، 29 گونه از 18 جنس از نانوپلانکتون­های آهکی شناسایی شدند که نشان‌دهنده غنا و تنوع بیولوژیکی در این مناطق است. جنس و گونه‌هایی با فراوانی بالا مانند Gephyrocapsa oceanica Helicosphaera carteri, Coccolithus plagicus, Emiliania huxleyi, ، Braarudosphaera bigelowii و  Holococcolithesدر این آبها یافت شدند. مجموعه ای از نانوپلانکون­هایی که در زمان پالئوژن و کرتاسه ظهور پیدا کرده و هم اکنون نیز در دریاها حضور دارند، در آبهای این مناطق یافت شدند. همچنین یکسری آزمایشاتPCR  برای تعیین مقدار باکتریهای حاوی بایولومینسانس نیز در آن انجام شد و کم بودن مقدار باکتریهایPhotorhabdus, Shewanella, Vibrio  و  Aliivibrioکه ساکن آبهای دریایی هستند و تولید کننده آنزیم luciferase می باشند، در این آبها مشخص شد. این مطالعه نشان داد که آبهای مذکور غنی از مواد غذایی و دارای تنوع بالایی ازنانوپلانکتون­ها هستند.

چکیده نتایج نشان داد که As، Cd و Mo در نمونه‌های رسوبی دارای غنی شدگی قابل توجه می‏باشند. عناصر (Fe > Pb > Ni > Cr > Mn) در رده غنی شدگی متوسط و عناصر (Cu > Zn > Ba > V > Co) در رده غنی شدگی کم قابل طبقه‌بندی می‏باشند. خطر اکولوژیکی کادمیوم در سطح متوسط و برای سایر عناصر در سطح کم ارزیابی گردید. میانگین کلی شاخص پتانسیل خطر اکولوژیکی (RI) در تمام ایستگاه‏‏های نمونه برداری نشان دهنده سطح کم خطر اکولوژیکی است. میانگین شاخص خطر سمیت (TRI) نشانگر رده بدون خطر سمیت می‏باشد. نیکل با 52% اثر، بیشترین سهم را در شاخص خطر سمیت دارد. کروم با 19% سهم دوم را در شاخص خطر سمیت دارد.
غلظت کروم و نیکل در رسوبات عمدتا زمین زاد است، که با همبستگی بالای آنها با آلومینیوم تأیید می‏شود. غنی شدگی متوسط کروم و نیکل را می‏توان به غلظت طبیعی بالای آنها در خاک جنوب ایران نسبت داد. با این حال، مقادیر کمتری از این عناصر نیز منشأ انسان ساخت دارند. غنی شدگی قابل توجه As و Cd در رسوبات نشان دهنده منشأ غالب انسان ساخت این عناصر است.

چکیده نانوپلانکتون های آهکی یکی از مهمترین گونه های فیتوپلانکتونی جهت بازسازی محیط های دیرینه می باشند. گونه Braarudosphaera bigelowii در مجموعه های ساحلی و آب هایی با میزان شوری پایین و همراه با ورود مواد آواری زندگی می کند. بررسی های انجام گرفته بر روی نمونه های خلیج فارس، شرق تنگه هرمز و دریای عمان (سیریک) بر اساس پراکندگی این گونه، نشان دادند  که فراوانی این گونه در مناطق مذکور نسبتاً کم بوده و حضور این گونه در بخش غربی خلیج فارس به دلیل ورود مواد آواری و آب های شیرین از رودخانه هایی است که در این بخش به خلیج فارس می ریزند، در قسمت های مرکزی به دلیل شوری و تبخیر بالا فراوانی آن خیلی کم و نزدیک به تنگه هرمز که شوری نسبتاً کمتر است دارای فراوانی کم و نهایتاً در شرق تنگه هرمز و دریای عمان (سیریک)  که میزان شوری بالا می باشد، این گونه حضور ندارد.